ayddem tarafından yazılan metin:
mrb degerli okuyucularim bu yazimi yazmak inanin bana cok zor geliyor ,Cünkü dün dedemi kaybettim ve bugün defnedildi .Ucaklarda yer olmayinca maalesef cenazesine gitmek nasip olmadi ve yine sizlerle paylasmak istedim her zaman oldugu gibi,bilmemki nasil basliyayim benim hikayemi biliyorsunuz az cok beni baba gibi büyüten dedem ve anne gibide rahmetli ninemdi.Simdi bendeki aci kat kattir tarifi bile imkansiz cünkü ben aslinda baba bildigim dedemi kaybettim .Kiymetli okuyucular dedemi anlatmaya nerden baslasam bilemiyorumki cünkü hayatimin her safhasinda izleri olan özlemleri gözyaslari olan bir insan nasil anlatilir bilmiyorumki ,ilk sevgiyi ilk sefkati ilk candan korunmayi ben o insanda gördüm ilkokuldan gelirken hava karardiginda okula kadar gelip o soguk ayaz aksamlarinda beni bekleyen dedemi ben nasil anlatayim yada kagnilarla ot getirirken ellerim üsüyünce avuclarina elimi alip üflüyerek elimi soguga karsi korumasinimi ,yoksa gecenin 3 ünde kalkip tarla ´cayirlarda calismamizimi yada ne zaman harclik istesem hic yok dememesinimi ben hangi birini anlatayim söyleyin bana kücükken hep gök gürlemesinden korkar yatagi yorgani alir dedemin odasina giderdim ve bir köseye gecer uyurdum cünkü o an orasi benim icin belkide dünyanin en güvenilir yeriydi cünkü orasi beni canlarindan cok seven dedemle nenemin odasiydi.Biliyordumki basima bir sey gelecek olsa beni canlari gibi koruyacak insan vardi yanimda malum cocukluk iste ,diger taraftan köylülerim bilir köye en uzak iki dagin arasinda iki tarafindan dere akan bir evde yasiyorduk etrafi agaclarla cevrili yazin yasamaya doyamayacaginiz suyuyla dogasiyle bir tabiat harikasina dönen kisinda issiz ,karli tipili ve yabani hayvanlarin ugrak yeri olan bir evden bahsediyorum ve orada hic süresiz gecen en az 17 yil gecen bir yasamdan bahsediyorum ve bu sürecte ve sonraki süreclerde hayatimin icinde olan bir dedem ve ninemdi .Ninem zavalli artik ordaki yanlizliktan tavuklarla civcivlerle konusur olmustu , köy uzak oldugundan pek cabuk kontakt kuracak durumda degildik .eger birileri bizi ziyarete gelseydi sanki o gün bayram havasinda gecerdi .Ama o yanliz soguk kis gecelerinde her yönüyle tecrübeli hayatin icinde dag gibi duran neseli kivrak zekali ,ortopedist cesur sevecen caliskan bir dedem vardi bazen güldüren bazen düsündüren bir dedem vardi ,tarlada cayirda calisirken beraber insana calisirken nese veren candan bir dede vardi ama simdi yok dün itibariyle o dede yok artik telefon ettigimde ben size gurban olayim diyerek gözyaslarini tutamayan dede yok o güzel yakisikli pehlivan dedem yok en azindan evimizin bahcesine ekmis oldugu onunla yasit agaclarin babasi yok ,yada köylünün ineginin .koyunun ayagi kirilsa catlasa yada ciksa onu düzeltecek dedem yok,yada insanlarin sorunlari olsa gecenin 3 ünde o sorunu cözecek dedem yok cenazelerde lahit yerini yapan ve cenazeleri kucagina alip mezara indiren dedem yok yada ilceden gelirken kosarak karsiladigim ve eti puflari cin krakerleri bana alacak dedem yok simdi su an gözyasim sel oldugunda gözlerimi silerek beni anlimdan öpecek dedem yok,kisacasi gök gürültüsünden korktugumda siginacigim bir dedem yok .Evet onu kaybettim Allah rahmet etsin mekani cennet olsun diyorum diyorumda ya yine gök gürlerse!